پياده و سواره و قافله و كاروان و حمل كنندهء متاع همه مىتوانند در يك روز طى كنند ، لذا حدّ مسافت به اندازهء آن تعيين شده است . » امام عليه السلام حكمت شارع در قرار دادن هشت فرسخ فاصله را براى قصر نماز بيان نموده و پس از آن فرموده است : « اگر كسى بپرسد : « چرا در مسير يك روز ( يعنى به اندازهء يك روز راه ) مقرر شده نه بيشتر از يك روز ؟ » ، گفته مىشود : اگر در حدّ يك روز راه معيّن نمىشد ، در حدّ رفتن يك سال هم معيّن نمىشد ، چون روزهايى كه پس از امروز مىآيند همه مانند يكديگرند ، اگر امروز گرفتاريش لحاظ نمىشد هر روز هم مثل امروز ، چون نظير همديگرند و فرقى ميانشان نيست . » امام عليه السلام بيان كرده است كه شارع اگر مسافت براى قصر نماز را هشت فرسخ كه مسير يك روزه راه است قرار نمىداد لازم بود كه مسافت براى قصر نماز در روز دوم باشد ، زيرا روز دوم نظير روز اول است و فرقى بين آنها نيست ، و همين طور روز سوم الى آخر ، و تسلسل لازم مىآيد كه باطل است . امام اضافه مىكند : « اگر كسى بگويد : « رفتنها تند و كند است ، از كجا هشت فرسخ را در مدت يك روز اختيار نمود ؟ » ، جواب آن است كه هشت فرسخ راهى است كه معمولا شتران و قافله‌ها در يك روز طى مىكنند ، و اين همان مسافتى است كه شترداران و كاروانها در يك روز مىروند . » ( 1 ) سقوط نافله‌هاى روز براى مسافر امام رضا عليه السلام فرمود : « اگر گوينده بگويد : « چرا مسافر نوافل روز را بايد ترك كند ولى نوافل شب برقرار است ؟ » ، پاسخ آن است كه هر نمازى كه در سفر قصر نيست ، نوافل